23. All I want for Christmas…

(English translation under the Dutch text. Sorry if the translation isn’t always correct! 😉 ) 

Damn… Weer een maand waar het zwanger worden niet gelukt is. En ik had nog zo gehoopt op een kerstgeschenk in de vorm van een positieve zwangerschapstest… Waar ik bang voor was na het vorige gyneacoloogbezoek, zal dan toch moeten gebeuren.

Ondertussen zitten we al sinds augustus/september zowat elke maand bij de gyneacoloog omdat het kinderen krijgen maar niet wil lukken. Op mijn verjaardag, eind september, kreeg ik het verdict dat ik polycystische eierstokken zou hebben. Dat betekende dus dat mijn lichaam me aan het foppen was en mijn eicelletjes niet of niet goed rijpen.

Omwille van mijn gastric bypass moesten als volgende stap de doorgaanbaarheid van mijn eileiders onderzocht worden. Het kon immers zijn dat er door mijn operatie – nu toch zeker al 2,5 jaar geleden – littekenweefsel was rond komen te zitten. In mijn hoofd spookten meteen al allerlei gedachten. Wat als ik door die operatie mijn kinderwens zou teniet gedaan hebben? En… Oh nee… Dat betekent dat ik enkele uren op school afwezig zal moeten zijn voor het onderzoek! – Want ja, daar zit ik dan ook mee. Ik laat mijn kids en mijn collega’s niet graag in de steek! – Ik voelde me echt ongerust en heel onzeker.

Het onderzoek was even een ‘oef’ – momentje. Nadat ze langs de onderkant een vloeistof hadden ingestoken en bij radiologie foto’s ervan hadden genomen, kon mijn gyneacologe me geruststellen dat die eileiders van me alvast in orde waren! Dat betekende dan ook dat ik bij de eerstvolgende menstruatie met Clomid zou mogen starten.

Rond oktober/november moest ik dan gedurende 5 dagen elke dag – vanaf de 2e menstruatiedag – zo’n clomidtabletje innemen. Ik was wel benieuwd wat het nu met mijn lichaam zou doen. Jeetje, wat heb ik er zo een last van gehad! Die eerste dagen voelde ik me vlak na de inname erg misselijk van en ik heb wel zo’n drietal weken met knallende hoofdpijn rondgelopen. – Wat je wel niet over moet hebben om kinderen te krijgen! – Bovendien ben ik die maand 3x moeten terugkomen bij de gyneacologe voor opvolging.

Er moest gekeken worden of de Clomid wel aansloeg. De eerste keer was het nog net te vroeg, de tweede keer – Het was een zondag! – moest ik bij de assistent – gyneacologe komen en was het voor die periode van de maand nog niet ok. Ik zou 2 dagen later weer moeten terugkomen… – Bovendien was die week mijn eigen gyneacologe afwezig! Dat betekende heel wat telefoontjes om uiteindelijk die derde afspraak te pakken te krijgen! En ik telefoneer dan al niet zo graag! – Bij mijn derde afspraak kreeg ik dan toch te horen dat de Clomid zijn werk deed en er wel degelijk een eicel aan het rijpen was! – Oef! Want ik had al een hele huilbui achter de rug na de vorige afspraak. –

Helaas was het die eerste maand met Clomid dus niet gelukt. Hop naar de tweede maand dus! – Dat was dus deze maand. – De moed zakte me al wat in de schoenen… Ik zou toch niet weer zoveel op controle moeten komen? En wat als diezelfde hoeveelheid Clomid deze maand niet aan zou slaan? Zou ik dan een hogere dosis moeten nemen? En ik had nu al zoveel hoofdpijn van deze dosis… En hoelang zou ik die Clomid nu eigenlijk moeten nemen? Echt waar, er gingen heel wat vragen door mijn hoofd!

Ik heb afgelopen maand maar één keertje moeten langsgaan voor een echo maar het was ook nu weer een minder leuk bezoekje. Op zich zag het er allemaal wel goed uit. – Een heel mooi baarmoederslijmvlies (ideaal voor de innesteling) en een eitje dat al goed aan het rijpen was. Even vreugde alom! – Maar dan werd er weer even een bommetje gedropt… Mijn gyneacologe dacht misschien een poliepje gezien te hebben in mijn baarmoeder. – O nee toch!!! – Mocht ik deze maand zwanger geworden zijn, zou dit geen enkel probleem geweest zijn. Maar aangezien die periode van de maand weer is doorgebroken, mag ik deze cyclus zelfs geen Clomid nemen van haar. Eerst moet ik kort na mijn menstruatie terugkomen om te kijken op een echo of het wel degelijk een poliep is. En als dat zo is, moet ik deze laten verwijderen. Want die poliep zou wel eens een innesteling kunnen tegenhouden. – Dit is niet waar ik op gehoopt had! – Ik vind het zo lastig dat ik dan waarschijnlijk weer op school zal moeten melden dat ik – Nu een hele dag! – afwezig zal moeten zijn.

Ik probeer me echt sterk te houden maar op emotioneel vlak ga ik de afgelopen maanden door diepe dalen. Er zijn dagen dat ik gewoon een hele dag zou kunnen huilen en voor me uit kan liggen staren, dagen waarop ik wild met mijn armen in het rond wil slaan en schoppen uit frustratie, er zijn dagen bij dat ik heb van ‘Laat het allemaal maar, ik wil het allemaal niet meer!’, … En dan al die hoofdpijn – Ja, ik zou iets in kunnen nemen ertegen, maar dan zou ik elke dag paracetamol moeten nemen en dat wil ik niet! – zorgt ervoor dat ik gewoon de fut zelfs niet meer vind om me na al het schoolwerk nog bezig te houden met andere dingen zoals het bloggen, instagram of andere dingen die ik anders zo leuk vind. Langs de andere kant ben ik blij dat ik – ondanks dat ik met kinderen dag in dag uit werk – de afleiding van mijn werk wat heb!

En jullie superlieve berichten en steun die ik regelmatig via Instagram en hier ontvang, doen me ook deugd en geven me het gevoel dat ik er niet alleen voorsta. Ik hoop echt dat ik jullie binnen afzienbare tijd, wat positiever nieuws kan brengen over mijn kinderwens! 🙂

Greetz!

Sarah

lijn

All I want for Christmas…

Damn … Another month where the pregnancy did not work. And I had so hoped for a Christmas gift in the form of a positive pregnancy test … What I was afraid of after the previous gynecologist visit, will still have to happen.

In the meantime, we have been with the gynecologist almost every month since August / September because it does not succeed to have children. On my birthday, at the end of September, I got the verdict that I would have polycystic ovaries. That meant that my body was faking me and my egg cells did not ripen or not ripen properly.

Because of my gastric bypass, the continuity of my fallopian tubes had to be investigated as a next step. After all, it was possible that my surgery – Now at least 2.5 years ago. – had caused scar tissue around it. All kinds of thoughts imagined immediately in my head. What if I would have wiped out my desire to have children because of that operation? And … Oh no … That means I will have to be absent for a few hours at school for the research! – Because yes, that’s me too. I do not like to leave my kids and my colleagues in the lurch! – I felt really worried and very insecure.

The research was just a ‘aah’ moment. After they had inserted a liquid along the bottom and taken photos of it from radiology, my gynecologist could reassure me that those fallopian tubes were fine! That meant that I would be allowed to start with Clomid at the beginning of my next menstruation.

Around October / November I had to take a Clomid tablet for 5 days every day – from the 2nd menstruation day. I was curious what it would do with my body now. Gosh, what did I have such a burden! Those first days I felt very nauseous shortly after the intake and I walked around for three weeks with a popping headache. – What a lot to do to have children! – In addition, I have to come back 3 times that month to the gynecologist for follow-up.

It had to be checked whether the Clomid was successful. The first time it was just too early, the second time – It was a Sunday! – I had to come to the assistant gynecologist and it was not okay for that period of the month. I would have to come back 2 days later … – In addition, my own gynecologist was absent that week! That meant a lot of phone calls to finally get that third appointment! And I do not like to make phone calls! – At my third appointment I was told that the Clomid was doing his job and an egg cell was ripening! – Yes! Because I already had a whole crying moment after the previous appointment. –

Unfortunately, the first month with Clomid was not successful. Hop to the second month! – That was this month. – The courage already put me in the shoes … I should not have to get so much control again? And what if that same amount of Clomid did not turn up this month? Should I take a higher dose? And I already had so much headache from this dose … And how long should I take that Clomid now? Really, a lot of questions went through my mind! Last month I only had one time to go for an ultrasound but it was again a less fun visit. In itself it all looked good. – A very nice uterine lining (ideal for implantation) and an egg that was already ripening. Just joy everywhere! – But then again a bomb was dropped … My gynecologist thought he might have seen a polyp in my womb. – Oh no! – If I got pregnant this month, this would not have been a problem. But when that period of the month has broken through again, I can not even take Clomid during this cycle. First I have to come back shortly after my period to check on an ultrasound whether it is a polyp. And if so, I have to have it removed. Because that polyp may well stop an implantation. – This is not what I had hoped for! – I find it so difficult that I will probably have to report back to school that I – Now a whole day! – will have to be absent.

I try to keep myself strong, but on an emotional level I’m going down deep in recent months. There are days when I could just cry a whole day and stare out in front of me, days when I wildly want to hit my arms and kick out of frustration, there are days that I think of ‘Let it all, I do not want it anymore! ‘, … And then all those headaches – Yes, I could take something against it, but then I would have to take paracetamol every day and I do not want that! – makes sure that I just do not even feel the urge to keep busy with other things like blogging, Instagram or other things that I like so much after school. On the other hand, I am happy that – despite having work with children day in, day out – I have the distraction of my work!

And your super sweet messages and support that I regularly receive via Instagram and here, also make me feel good and give me the feeling that I am not alone. I really hope that in the foreseeable future I can bring you more positive news about my children’s wishes! 🙂

Greetz!

Sarah

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s