39. Back to work mama: Terugblik op de eerste 2 weken

2 september was het zover en moest ik mijn kleine schattebout na 5 leuke maanden samen in onze veilige cocon, wegbrengen naar de crèche om zelf de kids van een ander terug ganse dagen te entertainen en dingen bij te brengen.

Ik denk dat ik mezelf een vrij nuchtere, realistisch mama mag noemen die best wel weet wat ze wilt of doet en ik had dan ook verwacht dat mijn kleine lieverd afgeven voor mezelf best wel zou meevallen. Ik keek er tenslotte naar uit om terug aan het werk te gaan, ook al zou ik aan de andere kant er nog wel steeds thuis voor onze Rume hebben willen zijn.

Tot daar het moment was dat ik hem moest overhandigen aan de verzorgers… De tranen sprongen in mijn ogen en ik zat met een grote krop in mijn keel. Ik geloof dat er binnenin bij mezelf een besef was dat het nu echt voorbij was. Gedaan, sloesj, finito met het bevallingsverlof en hop… gaan werken mama! Ik besefte dat ik tijdens de weekdagen Rume telkens maar een drietal uurtjes zou zien na schooltijd in plaats van hele dagen. Ik, als nuchtere mama, had niet verwacht dat ik er zo emotioneel zou van worden. Ik hield mezelf immers steeds voor dat Rume desondanks hij dan niet meer hele dagen thuis is, daar ook veel dingen zou leren zoals omgaan met leeftijdsgenootjes en dergelijke.

Rume gaat die eerste week nog maar 3 dagen naar de crèche… en lap, daar begint al een verkoudheid/infectie in zijn lichaampje te sluipen. Op de derde crèchedag hebben we hem met koorts in zijn bedje moeten steken. Als ouder denk je dan: ‘O jee, hij gaat nu toch niet elke week ziek zijn? Want hoe gaan we dat dan oplossen?‘.

’s Ochtends was zijn koorts over en kon hij dan toch naar de opvang. We dachten dat we gerust waren, maar niets was minder waar! In het weekend sloeg het eens zo hard toe! Van de ene op de andere moment hoge koorts en een minder vrolijke Rume. – Wat voel je je op zo’n moment toch machteloos! Je zou willen dat je het voor hem zou kunnen overnemen.

Een hele week waren het dagen van ’s morgens geen koorts tot tegen ’s avonds koorts maken. Elke nacht werd de slaap wat minder en de vermoeidheid groter. Als we ’s morgens opstonden vond ik het telkens zo erg dat zijn oogjes helemaal dichtplakten. Dat zou ik zelf zo een vreselijk gevoel vinden! Maar gelukkig, na een weekje thuis met de goede zorgen van papa en een tweetal bezoekjes aan de dokter, is hij er weer helemaal bovenop!

Het was voor mezelf dus best wel een heavy start van het schooljaar! En nu duimen maar dat Rume voorlopig niet meteen terug ziek wordt! 😉

Hoe verliep bij jullie die eerste werkweek/opvangweek wanneer je terug aan het werk ging als mama? Laat het me hieronder weten!

Lieve groetjes!

Saartje & Rume

3 Comments

  1. bluebirdbelgium

    Hier ook weer wennen naar vaker naar de opvang nu ik terug aan het werk ben.
    Ook al snotneuzen en al een kind dat vast begon te lopen….. tja

    En loslaten is het moeilijkste wat er is…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s